Droga do mistrzostwa

DROGA DO MISTRZOSTWA

Tajemica długowieczności w sporcie tkwi zapewne w pewnych uwarunkowaniach genetycznych, trybie życia, osobistym zaangażowaniu. Ale jej przyczyn należy również szukać w systematycznym, dobrze zaplanowanym i rozłożonym w czasie treningu, w umiejętnym dozowaniu wysiłku. Organizm człowieka, odpowiednio zaadaptowany przez długi trening, może znosić nawet bardzo duże obciążenie, ale tylko w określonym czasie. Praca na najwyższych obrotach przez cały rok, nieuchronnie prowadzi do przemęczenia, kontuzji i zahamowania postępów. Stąd też, od dawna we wszystkich dyscyplinach sportu uwzględnia się w treningu pewne cykle i okresy, w których akcentowany jest rozwój różnych cech motorycznych, nawyków technicznych itp. Wiąże się to ze stosowaniem odpowiednich obciążeń treningowych. Sprowadza się to, ogólnie rzecz biorąc, do tego aby przez pewien czas budować etapami formę sportową, tak żeby jej szczyt przypadł na najważniejsze zawody.
Wielu wybitnych kulturystów, mających za sobą 20-letni i dłuższy staż treningowy, zapewne dawno zakończyłoby karierę sportową, gdyby nie umiejętne rozkładanie wysiłku i obciążeń treningowych. Kulturysta Frank Zane, 3-krotny zwycięzca konkursu Mr Olympia stwierdził, że nigdy nie odniósł by takich sukcesów, gdyby nie trenował systemem cyklicznym. Po każdym starcie w ważnych zawodach zawsze zmniejszał intensywność treningu, aby jego organizm mógł się w pełni zregenerować. Potem znów stopniowo ćwiczył coraz intensywniej, aby osiągnąć najwyższą formę na kolejnym sprawdzianie. W zależności od liczby startów w roku (tych najważniejszych) uzyskiwał w ten sposób 2?4 szczyty formy w roku, czyli stosował 2?4 pełne cykle treningowe.
Jak wykazuje praktyka, kulturyści którzy przez całe lata ćwiczą bardzo intensywnie, bez zmiany środków i obciążeń treningowych, bardzo szybko eksploatują organizmy i nie robią postępów.
Trening cykliczny towarzyszy wszystkim dyscyplinom sportu. Zakłada podział określonego czasu na cykle, okresy, nawet podokresy i mikrocykle. Przykładowo: biegacze, w okresie przygotowawczym, pracują głównie nad zwiększeniem wytrzymałości pokonując dłuższe odcinki w umiarkowanym tempie, natomiast w okresie przedstartowym biegają krótsze odcinki w szybszym tempie, a więc z większą intensywnością. W kulturystyce, podział na cykle i okresy polega na podobnej zasadzie: w okresie przygotowawczym (poza sezonem) kształtuje się przede wszystkim, siłę i masę mięśniową, w okresie przed zawodami ?cyzeluje" sylwetkę pracując głównie nad definicją, jakością i rzeźbą mięśni.
Podział treningu na cykle i okresy jest konieczny, jeśli chce się w kulturystyce osiągnąć znaczące wyniki. Nie tylko wyczynowo, startując w zawodach ? co jest oczywiste ? ale również rekreacyjnie. Przecież każdy ćwiczący chce osiągnąć przez trening najbardziej widoczne efekty swej pracy ? silne i dobrze zarysowane mięśnie, proporcjonalną i zgrabną sylwetkę. Cele te można osiągnąć realizując planowy, długofalowy proces treningowy.

Okres przygotowawczy
Okres przedstartowy
Przygotowanie do zawodów